تلاشِ برخی برایِ تبدیلِ «حقوق شهروندی» به «مطالباتِ قومی»، ورود به عرصه‌ای است که نه تنها منافعِ ملی را تأمین نمی‌کند، بلکه کیان و یکپارچگیِ سرزمینیِ نظامِ جمهوریِ اسلامی را در معرضِ مخاطراتی جدی قرار می‌دهد.

بزرگداشت شیخ صفی‌الدین اردبیلی، تنها گرامیداشتِ یک عارفِ نامدار نیست؛ بلکه پاسداشتِ ریشه‌هایی است که درختِ تنومندِ «ایرانِ مدرن» از آن سیراب شد. برای درکِ جایگاهِ رفیعِ شیخ صفی، باید از پسِ قرن‌ها فترت و خلأِ قدرت عبور کرد و به نقطه‌ای نگریست که صفویه، با تکیه بر میراثِ معنویِ او، مفهومِ «حکومتِ ملی» را پس از هزار سال بازتعریف کرد.

صنایع دستی ایران، تجلی‌گاه روح خلاق ایرانی است؛ و در میان این پهنه وسیع و رنگارنگ، آذربایجان، چون نگینی می‌درخشد که درخشش آن نه تنها در گستره ملی، بلکه در عرصه بین‌المللی نیز دیده می‌شود.

هر درگیری نظامی در لایه‌های عمیقِ جامعه و در «قلعه‌ی وحدت ملی» محک می‌خورد. امروز که تنش‌های مستقیم نظامی با قدرت‌هایی چون ایالات متحده بر سر کشور سنگینی می‌کند، بازخوانی مفهوم وحدت ملی نه یک بحث انتزاعی، بلکه یک ضرورتِ وجودی برای دفاع از تمامیت ارضی است

بعد از استقلال این جمهوری کوچک در شمالغرب ایران، تهران را باید جزو اولین دولت‌هایی دانست که استقلال این کشور را به رسمیت شناخت. از آن زمان تاکنون، روابط تهران و باکو دوره‌های متنوعی از همکاری، سردی، و گاه تنش را تجربه کرده است.

اعلام «عادی‌سازی کامل» روابط باکو و مسکو نشان‌دهنده‌ی یک چرخش ژئوپلیتیکی مهم در قفقاز جنوبی است. مناسبات دو کشور که در پی سرنگونی هواپیمای مسافربری آذربایجان توسط موشک روسی به پایین‌ترین سطح خود رسیده بود، اکنون به یک «همکاری ائتلافی» تبدیل شده است

در فضایِ پرآشوبِ جهانی که دشمنِ حیله‌گر با بهره‌گیری از تمامیِ ابزارهایِ رسانه‌ای و فشارهایِ اقتصادی، در پیِ شکاف افکنی در بدنه‌یِ ملت و مسئولان است، درکِ این حقیقت که اتحادِ مقدس نه یک شعارِ تزئینی، بلکه اصولی‌ترین ابزارِ بقا و پیشرفتِ کشور است، بیش از پیش ضرورت می‌یابد.

دالان موهوم زنگزور که این روزها با عنوان جدید تریپ خودنمایی می‌کند محدودیت‌های ژئوپلیتیکی درخور اعتنایی برای کشورمان ایجاد می‌کند و با منافع استراتژیک ایران در تضاد جدی است

همبستگی اجتماعی و اشتراک در ارزش‌ها، به ملت‌ها توانایی عبور از طوفان‌ها را می‌دهد و بقا و توسعه‌ی آن‌ها را در دهکده جهانی تضمین می‌کند. و این ضرورتِ حیاتی در دنیای امروز، دقیقاً همان حقیقتی است که حکیم فردوسی قرن‌ها پیش آن را در تار و پود شاهنامه تنید

در شعر معجز شبستری (چه فارسی و چه آذری) مفاهیمی همچون ایران دوستی، علاقه به تاریخ و فرهنگ ایران، لزوم مدرن شدن کشور، سواد آموزی مردم و پیشرفت حضور ملموسی دارد. یادداشت زیر از «علی عجمی» در خصوص معجز شبستری بسیار خواندنی است.