سال‌هاست که روابط جمهوری آذربایجان و ترکیه با شعار معروف «یک ملت، دو دولت» در مجامع بین‌المللی و رسانه‌ها به تصویر کشیده می‌شود؛ اما تحولات روزهای اخیر و سخنرانی‌های هدفمند الهام علی‌اف، نشان می‌دهد که در زیر پوسته این برادری دیپلماتیک، گسل‌های عمیقی در حال فعال شدن است

اگرچه در نگاه اول، تفاوت‌های راهبردی، مذهبی و ساختاری میان ایران و ترکیه تصویری از یک رقابت بی‌پایان را ترسیم می‌کند، اما با نگاهی عمیق‌تر به لایه‌های زیرین ژئوپلیتیک، می‌توان دریافت که این دو کشور در میانه‌ی یک «مصلحت مشترک بزرگ» قرار دارند

طرح سناریوی برگزاری انتخابات زودهنگام در آوریل ۲۰۲۸ یک ابزار استراتژیک برای بازتعریف قواعد بازی در ترکیه به شمار می‌رود. در این میان، پرسش بنیادین این است که آیا رجب طیب اردوغان می‌تواند با تکیه بر ابزارهای موجود، بار دیگر نامزدی برای ریاست‌جمهوری باشد؟

همانطور که رواج و گسترش زبان و ادبیات فارسی در هندوستان مرهون حضور غزنویان و غوریان در آن مرز و بوم است ورود زبان فارسی به آناتولی و گسترش ادبیات فارسی در آنجا نیز در پرتو سلطه سلسله سلجوقیان روم بر آن سرزمین صورت گرفت.

یکی از نقاط مبهم و کمتر واکاوی‌شده‌ در ایران منطقه‌ای کوچک اما راهبردی در شمال‌غرب ایران است که در ادبیات تاریخی و سیاسی با عنوان «انگشت آتاتُرک» شناخته می‌شود؛ نواری باریک که امروزه تنها مرز زمینی جمهوری خودمختار نخجوان با ترکیه را تشکیل می‌دهد.

انحلال حزب «آینده» (Gelecek Partisi) توسط نخست‌وزیر سابق ترکیه، نه تنها پایان کار یک تشکل سیاسی، بلکه نشانه‌ای از شکاف عمیق و جبران‌ناپذیر در بدنه جریان اسلام‌گرای ترکیه است

تازه‌ترین آمارهای تجاری ترکیه، تصویری کاملاً متفاوت و مبتنی بر واقعیت‌های مادی ارائه می‌دهند که نشان می‌دهد چرا این کشور، علیرغم تمام نوسان‌ها، همچنان یک متحد ساختاری برای غرب باقی خواهد ماند؟!

سفیر پیشین اسرائیل در ترکیه اعلام کرده پیام‌هایی که به آنکارا ارسال می‌شود بازدارنده نیست، بلکه ترکیه را به آماده‌سازی‌های نظامی سوق می‌دهد. او درباره احتمال رویارویی در سوریه و همچنین خطر گشوده شدن «جبهه هشتم» هشدار داده است

صنعت سریال‌سازی ترکیه به غولی یک میلیارد دلاری بدل شده که پس از هالیوود، بیشترین حجم صادرات محتوا را در جهان دارد. اما این موفقیت خیره‌کننده اقتصادی، سایه‌ای سنگین بر سیمای فرهنگی این کشور افکنده است

ترکیه در سال‌های اخیر تلاش کرده همزمان در دو جبهه‌ی متضاد امتیازگیری کند؛ از سویی به عنوان عضو کلیدی ناتو، خود را متحد استراتژیک غرب نشان می‌داد و از سوی دیگر، با چرخشی ناگهانی به سمت کرملین، عمیق‌ترین پیوندهای نظامی و انرژی را با روسیه برقرار می‌ساخت