قفقاز جنوبی، این باریکه‌ی استراتژیک میان دریای کاسپین و سیاه، بار دیگر به کانون اصلی رقابت قدرت‌های جهانی بدل شده است. اما این بار، بازی نه بر سر خطوط مرزی سنتی، بلکه بر سر «ژئوپلیتیکِ سرعت» و «لجستیکِ سیاسی» است

"جروزالم تایمز" نوشته که «دولت ترامپ در حال بررسی امکان اعمال یک محاصره دریایی علیه ایران است....» اگر آمریکا بخواهد چنین سناریویی را علیه جمهوری اسلامی ایران به اجرا درآورد، پیامدهای اقتصادی و بین‌المللی آن ابعاد گسترده‌ای خواهد داشت

اعتراضات داخلی در ایران طی ماه‌های گذشته، نه تنها در محافل داخلی، بلکه در اتاق‌های فکر و مراکز سیاست‌گذاری قدرت‌های بزرگ جهانی، به ویژه آمریکا و رژیم صهیونیستی، به عنوان یک نقطه عطف و فرصتی طلایی برای پیشبرد اهداف ژئوپلیتیک نگریسته می‌شد

ترکیه در سال‌های اخیر تلاش کرده همزمان در دو جبهه‌ی متضاد امتیازگیری کند؛ از سویی به عنوان عضو کلیدی ناتو، خود را متحد استراتژیک غرب نشان می‌داد و از سوی دیگر، با چرخشی ناگهانی به سمت کرملین، عمیق‌ترین پیوندهای نظامی و انرژی را با روسیه برقرار می‌ساخت

توماس باراک که در نگاه رسمی، «سفیر آمریکا در ترکیه» معرفی می‌شود، در واقع از پشت صحنه‌ی دیپلماسی، طرحی بزرگ‌تر برای خاورمیانه را هدایت می‌کند؛ طرحی که از دریای کاسپین تا سواحل مدیترانه امتداد دارد و در نهایت، هدفش محاصره‌ی ایران از بیرون و فشار از درون است.

تحولات اخیر و افزایش فشارها علیه ونزوئلا، نشانه‌ای از تلاش برای گشودن فصل تازه‌ای از نفوذ صهیونیستی در جغرافیای انرژی جهان است. این سند به بررسی ابعاد این تلاقی ژئوپلیتیکی و نقش ونزوئلا در این معادله‌ی بزرگ‌تر می‌پردازد.

اسکناس دلار آمریکا، پدیده‌ای که ابعاد سیاسی، اجتماعی و تکنولوژیکی گسترده‌ای دارد. این مقاله به بررسی عمیق‌تر این پدیده، عوامل محرک آن، منافع حاصله برای ایالات متحده و چالش‌هایی که در عصر دیجیتال پیش روی آن قرار گرفته است، می‌پردازد.

ترامپ، در نشست شرم‌الشیخ پیشنهاد گفت‌وگو با ایران را مطرح کرد. این اقدام، در نگاه تحلیلگران، بیش از آنکه تلاشی برای صلح پایدار باشد، یک مانور تبلیغاتی است

حفظ استقلال، تأمین امنیت ملی و ارتقای جایگاه منطقه‌ای و بین‌المللی برای ایران، با چالش‌های ساختاری و تهدیدات بیرونی مضاعفی مواجه است. اقتدار ملی در چارچوب فکری نظام، نه صرفاً مجموعه‌ای از مؤلفه‌های سخت‌افزاری، بلکه ترکیبی هم‌افزا از قدرت سخت، قدرت نرم و قدرت هوشمند است.

تغییر جهت‌گیری سیاست خارجی ترکیه، که طی دو دهه گذشته با رویکردی دوگانه دنبال می‌شد، اکنون به نقطه‌ای رسیده که نیازمند انتخاب قطعی یک بلوک است. برجسته‌ترین نماد این چرخش به سمت غرب، همسویی با سیاست‌های غرب در قبال ایران بوده است