این روزها تئاتر در تبریز از یک ناهنجاریِ ساده فراتر رفته و به سمتی می‌رود که گویی گروهی تلاش دارند زیرِ نقابِ آذربایجان‌خواهی و با توسل به اسطوره‌های آن، معجونی از رقص و موسیقی و شعارهایِ قوم‌گراییِ زیرپوستی را به خوردِ مخاطب بدهند.

روایت "اصلی و کرم" یکی از قصه‌های عاشقانه‌ی فلکولوریک در پهنه‌ی فرهنگی قفقاز و برخی مناطق آناتولی است. این داستان که نمادی از عشق نافرجام و وفاداری مطلق است، نسل‌هاست که سینه‌به‌سینه نقل شده و بخشی از ادبیات عاشقی و فولکلور منطقه محسوب می‌شود.

در میان همه شهرها و جریان‌های موثر در نهضت مشروطه، نام تبریز همچون ستاره‌ای درخشان می‌درخشد؛ شهری که نه‌فقط به مشروطه وفادار ماند، بلکه در بحرانی‌ترین لحظات، قامت ایستاده‌اش را سپری برای آرمان‌های ملت ساخت.

بیست‌وهفتمین نشست از دورِ تازه‌ی «سلسه نشست‌های شاهنامه‌خوانی بنیاد ایرانشناسی آذربایجان‌شرقی» با همکاری «انجمن ایرانی تاریخ، شعبه‌ی آذربایجان‌شرقی» برگزار شد.

در حالی که هویت‌های زبانی و قومیتی قفقاز جنوبی و آذربایجان پس از گذشت قرون، تکوین یافته‌اند، اما ریشه‌های عمیق سنت ادبی مسلط بر این منطقه، همچنان در گنجینه‌ی واژگان، مضامین عرفانی و ساختارهای شعری، زبان فارسی است

تبریز تنها هویت یک شهر نیست، بلکه نشانه‌ای از پیوستگی تمدنی در قلب آذربایجان است، جایی که از هزاران سال پیش تا امروز، مرکز داد و ستد، اندیشه و پایداری ایرانی بوده است

ایران سرزمین مردان دلاور است؛ از آریو برزن، سورنا، رستم، فردوسی، ابن‌مقفع، نظام‌الملک، شمس‌الدین علی و دیگران تا ستارخان به دوره زمانی مشروطه؛ که از وی تا امروز ادامه می‌یابد.

«گروه هنری آفرینش» از تاریخ ۱۴ تا ۱۷ مهر ماه ۱۴٠۴ خورشیدی، نمایشگاه «حمایت جهانی از حیات وحش حیوانات در حال انقراض» را در ساختمان«پردیس رسانه و هنر» تبریز برگزار کرد

بازخوانی اندیشه‌ها و اشعار محمدحسین شهریار تبریزی، از جمله گنجینه‌های بی‌بدیل است که شعرش نه تنها جلوه‌گاه عواطف انسانی، که میعادگاه عشق به ایران و وحدت اقوام آن است

در دل محله‌های قدیمی تبریز، کوچه‌ای باریک اما تاریخ‌ساز به نام «کوچه انجمن» وجود دارد که در سده‌ی گذشته، قلب تپنده‌ی نخستین تلاش‌های ایرانیان برای دموکراسی، عدالت و مشروطه بود