گروه گزارش: جهان پرتلاطم فرهنگ ایرانی می‌نگرم، سرنوشت ایران و فرهنگ ایرانی را با سرگذشت شاهنامه توأم و جدایی ناپذیر می‌بینم. مگر نه اینکه شاهنامه کامل‌ترین نمود فرهنگ ایرانی و فردوسی بزرگترین حکیم خردمند ملت ایران و بزرگترین نماد ایرانی آرمانی است؟مهیب‌ترین نمود اهریمنی هجوم انیران به سرزمین ایران، و والاترین و مقدس‌ترین وظیفه‌ی اهورایی، […]

یکی از پدیده های شگفت آور که ریشه در چند دهه ی اخیر دارد، معرفی نوع خاصی لباس به‌عنوان پوشش دیرین و سنتی مردان استان آذربایجان، و نیز رقص سنتی مردمان قفقاز به‌عنوان رقص سنتی مردم شمالغرب ایران می باشد.

گروه گزارش:سه نسخه مهم در حوزه تصحیح حافظ وجود دارد: اول نسخه قزوینی و دکتر غنی است، دوم نسخه خانلری است و پس‌از این دو خط، می‌توان گفت تصحیح عیوضی بسیار مهم است.

گروه فرهنگ و ادب: مختوم‌قلی اما هم زاده ایران است و هم مدفون در ایران؛ بر این‌پایه باید مختوم‌قلی را شاعر ایرانیِ ترکمنی بنامیم.

گروه فرهنگ و هنر: تبریز یکی از شهرهای تاریخی ایران است که قرار گرفتن بر مسیر جاده ابریشم، علاوه بر رونق بازرگانی، باعث رونق فرهنگ و هنر در این شهر شده است

گروه گزارش: شهریار همان‌اندازه که زیبا و دلنشین غزل‌های عاشقانه نوشت، اشعارِ استوارِ ایران‌خواهانه نیز دارد که برخاسته از شور و غیرتِ فراوانِ این شاعر تبریزی نسبت به سزمین مان هست.

گروه گزارش:مقبره‌الشعرا تاریخ تبریز است و بر اساس مطالعات باستان‌شناسی که در تبریز و اطراف آن و حیطه‌ی مسجد کبود انجام شده نشان از دیرینگی تبریز می‌باشد.

گروه فرهنگ و ادب: وجود لغت ترکی در زبان فارسی به ویژه در اشعار فارسی شاعران آذربایجانی و همچنین وجود لغات بی‌شمار فارسی در زبان ترکی هرگز نشان‌گر ترکی بودن زبان پیشین آذربایجان نیست و یا برعکس نشان‌گر فارس‌زبان بودن ترکان هم نیست.

گروه فرهنگ و ادب: برای گفتگو با مدیرعامل  بنیاد فرهنگ، هنر و ادب آذربایجان پای در خانه پروین اعتصامی می‌گذارم. آفتاب در کنج آسمان جا خوش کرده و ستیغش مجسمه‌ی آن بانوی شاعره را نوازش می‌دهد. این خانه اگر زبان داشت چه حرف‌ها که می‌توانست از تاریخ خود برای ما بازگو کند. حس و حال خوب خانه […]

گروه فرهنگ و ادب: در نزهة‌المجالس که در نیمه اوّل قرن هفتم در شروان تألیف شده، ترانه‌های فراوانی از گویندگان آن سوی ارس (شروان و اران) از شش شهر: گنجه، شروان، بیلقان، تفلیس، دربند، باکو به یادگار مانده است که نمونه‌هایی از آثار هزاران شاعر پارسی‌گوی از یاد رفته، و دلیل روشنی بر دیرینگی گسترش فرهنگ ایرانی در آن دیار است.