فوتبال ایران که از منظر کیفیت فنی، زیرساختی و درآمدهای عملیاتی فرسنگ‌ها با استانداردهای جهانی فاصله دارد، به ناگاه به بستری برای «دلارسوزی» هلدینگ‌های بزرگ پتروشیمی و صنایع معدنی تبدیل شده است

آنگاه که دیدگاه‌های قومیت‌گرا بر این موج تیره سوار شوند و از آب گل‌آلود، ماهی خویش برگیرند، شایستۀ کشوری با تمدن‌سازی اسلامی و باشکوه ایران نخواهد بود.

فوتبال، به دلیل دربرگیری توده‌های عظیم مردم، توانایی منحصربه‌فردی در ایجاد «همبستگی اجتماعی» دارد. با این حال، می‌تواند به تیغی دو لبه تبدیل شود؛ جایی که میدان مسابقه، به‌جای محلی برای وحدت، به بستری برای بازتولید شکاف‌های قومی تبدیل می‌گردد.

جست‌وجوی هویت، تلاشی طبیعی برای شناخت خویشتن و پیوند با گذشته‌ای است که فرد را به تبار، زبان و فرهنگی خاص متصل می‌کند. این میل به خودشناسی نه تنها مذموم نیست، بلکه می‌تواند مایه غنای فرهنگی یک سرزمین متکثر باشد

تحریم‌های گسترده غرب علیه روسیه پس از بحران اوکراین و فشارهای اقتصادی مداوم بر ایران، این دو قدرت منطقه‌ای را به سمت بازتعریف مسیرهای تجاری و استراتژیک خود سوق داده است

برای ایران، که به حکم ضرورت‌های جغرافیایی در قلب هارتلند زمین قرار گرفته، «قوی‌تر شدن» نه یک انتخاب در میان گزینه‌های مختلف، بلکه تنها راهبرد حیاتی برای بقا، ثبات و پیشرفت است

جهان امروز در میانه یک دگرگونی بنیادین و بی‌رحمانه قرار دارد که بسیاری از تحلیلگران از آن به عنوان «مقدمات ورود به جنگ جهانی سوم» یاد می‌کنند.

سفر رجب طیب اردوغان به تهران در برهه کنونی، تنها یک دیدار دیپلماتیک روتین نیست؛ بلکه واکنشی معنادار به ائتلاف‌های نوظهوری است که موازنه قوا را در مرزهای آبی و خاکی ترکیه تهدید می‌کنند.

گزارش‌های اخیر رسانه‌های اسرائیلی درباره تعیین «خطوط قرمز» برای فعالیت‌های نظامی ترکیه در سوریه، نشان‌دهنده یک تغییر پارادایم در روابط امنیتی میان ترکیه و اسرائیل است؛ که تحلیلگران برای تقابل آنکارا و تل‌آویو، سه سناریو را متصور هستند!

بخشی از هواداران منتسب به تراکتور، موضعی تند نسبت به کریم باقری اتخاذ کرده‌اند؛ امری که متاسفانه مدیران تراکتور هم بجای میانجیگری و ایجاد حس همدلی، تلاش دارند تا از این وضعیت گل‌آلود ماهی بگیرند! در واقع چنین به نظر می‌رسد که "کریم باقری" قربانی اختلافات تراکتور با پرسپولیس می‌شود!