«فرقه دموکرات آذربایجان» با رهبری جعفر پیشه‌وری، نه تنها نمادی از شورش منطقه‌ای، بلکه ابزاری در دست شوروی برای فشار بر دولت مرکزی تهران بود تا امتیازات حیاتی، به‌ویژه در حوزه نفت، به دست آید

پس از دو دهه تلاش برای احیای نفوذ منطقه‌ای تحت لوای «دکترین نئوعثمانی»، سیاستی که هدف آن گسترش قدرت نرم و سخت آنکارا در جهان اسلام و حوزه مدیترانه شرقی بود، جمهوری ترکیه اکنون خود را در نقطه‌ای بحرانی و استراتژیک یافته است

با رخداد انقلاب اکتبر، فضای فکری جدیدی در میان برخی روشنفکران ایرانی پدید آمد. این تغییرات در گیلان، زمینه را برای ورود فعالانی با دیدگاه‌های متفاوت فراهم ساخت. سیدجعفر پیشه‌وری یکی از این افراد بود.

همسویی ایران، چین و روسیه در مواجهه با سیاست‌های یکجانبه‌گرایانه غرب، به یک ضرورت عملیاتی تبدیل شده است که منافع امنیتی و اقتصادی هر سه کشور را در محورهای استراتژیک قفقاز و آسیای مرکزی تضمین می‌کند.

کنترل جریان آب توسط ترکیه و کاهش منابع آبی در کشورهای پایین‌دست، نه تنها امنیت غذایی و محیط‌زیست عراق و سوریه را تهدید می‌کند، بلکه پیامدهای زیست‌محیطی و امنیتی آن برای ایران نیز روبه‌افزایش است.

ایران سرزمین مردان دلاور است؛ از آریو برزن، سورنا، رستم، فردوسی، ابن‌مقفع، نظام‌الملک، شمس‌الدین علی و دیگران تا ستارخان به دوره زمانی مشروطه؛ که از وی تا امروز ادامه می‌یابد.

استراتژی «راه ترامپ» که هدف نهایی آن تثبیت نفوذ آمریکا در مسیرهای استراتژیک منطقه است، یکی از مهم‌ترین رویکردهای سیاست خارجی دولت واشنگتن در قفقاز محسوب می‌شود.

حمایت همه‌جانبه‌ی آمریکا از رژیم صهیونیستی، آینه‌ای از یک جنگ سردِ نوین میان آمریکا و چین است. جنگی که میدان اصلی آن دیگر اروپا نیست، بلکه غرب آسیا (خاورمیانه) است

روابط آنکارا و تل‌آویو که زمانی بر پایه منافع مشترک امنیتی، به‌ویژه در دوران جنگ سرد و مهار نفوذ شوروی، بنا شده بود، اکنون به نقطه‌ای رسیده است که عمق شکاف‌های ایدئولوژیک و ژئوپلیتیک آن‌ها به وضوح نمایان شده است

در بیست‌وششم آبان ماه ۱۳۲۴ دولت وقت ایران به صراحت نسبت به رفتار ارتش شوروی در استانِ آذربایجان اعتراض کرد و این اعتراض را به عنوان اقدامی رسمی در سطح بین‌المللی ثبت نمود.