پس از بمباران برخی سایت‌های هسته‌ای ایران، مناسبات میان ایران و آمریکا وارد مرحله‌ای از جنگ سرد مدرن شد؛ مرحله‌ای که در آن هر یک از طرفین نه تنها تلاش می‌کنند هژمونی خود بر منطقه و جامعه بین‌الملل را تثبیت نمایند، بلکه به دنبال اعمال نفوذ بر افکار عمومی و تحمیل چارچوب‌های خود بر عرصه دیپلماتیک و سیاسی طرف مقابل هستند

در حالی که روایت رایج از فعالیت‌های آمریکا در قفقاز، با تمرکز بر جمهوری آذربایجان، عمدتاً در چارچوب انتقال انرژی از باکو به غرب تعریف می‌شود، اما تحلیل عمیق‌تر شواهد و روندهای میدانی، تصویری پیچیده‌تر و چندوجهی را نمایان می‌سازد.

شبح ایران‌هراسی پروژه‌ای بلندمدت است که هدف آن، ترساندن کشورهای عربی از توسعه‌طلبی و تهاجم احتمالی ایران بوده و تلاش می‌کند ایران را دشمنی بی‌بدیل و تل‌آویو را شریکی استراتژیک و قابل اعتماد برای امنیت منطقه معرفی کند

رسانه‌های محلی با پای گذاشتن در محله‌ها و شهرهای کوچک مسائل مردم را از نزدیک لمس کرده و در کوتاه‌ترین زمان بازتاب می‌دهند. در مقابل، رسانه‌های حاکمیتی با دیدی کلان و پوششی ملی یا فراملی، روایت‌های رسمی را به سراسر کشور و جهان منتقل می‌کنند.

درک راهبرد کلان ایالات متحده آمریکا در عرصه جهانی مستلزم شناخت الگویی است که این کشور برای طبقه‌بندی بازیگران بین‌المللی به کار می‌گیرد. بر این اساس، کشورها نه بر مبنای ایدئولوژی یا نوع حکومت، بلکه عمدتاً بر پایه معیارهای «قدرت»، «تطابق» و «منفعت» دسته‌بندی می‌شوند.

در جلسه رهبران رژیم اسرائیل با اشاره به آن‌چه «تهدید هسته‌ای و موشکی ایران» خواندند، از گزینه‌های ترور، حمله به زیرساخت‌های غیرنظامی و حتی تحریک ناآرامی‌های داخلی گفتند. اما اهداف اعلام‌شده نه‌تنها محقق نشد، بلکه نتیجه‌ای معکوس به بار آورد.

آزمون بزرگ ملت ایران در این روزها، صرفاً مقاومت نظامی یا دیپلماتیک نیست، بلکه مهم‌تر از آن، حفظ و تعمیق وحدت و انسجام ملی در برابر دشمن است

«مرکز موشه دایان برای مطالعات خاورمیانه و آفریقا» در دانشگاه تل‌آویو، برخلاف ظاهر علمی و دانشگاهی آن، عملاً به‌عنوان بازوی پژوهشی– اطلاعاتی رژیم صهیونیستی در حوزه جنگ نرم و شناختی با محوریت ایران فعالیت می‌کند

حمله هوایی رژیم اسرائیل به دوحه، ضرورت بازنگری در ساختارهای امنیتی موجود را بیش از پیش آشکار ساخته است. در چنین شرایطی، نشست اضطراری سران کشورهای عربی و اسلامی در دوحه، برای ترسیم مسیری به سوی یک نظم امنیتی پایدار منطقه‌ای، اهمیتی حیاتی پیدا کرده است

اگرچه حضور مستقیم و نظامی انگلستان به عنوان بزرگترین دولت استعماری در ایران همیشه به صورت آشکار و تمام‌عیار نبود، اما نفوذ سیاسی، اقتصادی و فرهنگی‌اش در طول قرون متمادی، زخم‌های عمیقی بر ایران وارد آورده است