در بیست‌وششم آبان ماه ۱۳۲۴ دولت وقت ایران به صراحت نسبت به رفتار ارتش شوروی در استانِ آذربایجان اعتراض کرد و این اعتراض را به عنوان اقدامی رسمی در سطح بین‌المللی ثبت نمود.

سخن از بازار تبریز گفتن، فراتر از شرح یک شاهکار میراث جهانی است؛ سخن از سرچشمه هویت اقتصادی ملتی است که همواره نیازمند ارتباط با جهان بوده است.

عمارت مظفریه، معروف به مسجد کبود یا مسجد جهانشاه، اثری است که در قرن نهم هجری ساخته شد؛ زمانی که تبریز پایتخت حکومت قره‌قویونلوها بود و در پی دگرگونی‌های سیاسی، هنر ایرانی با رنگ و روح تازه‌ای درخشش یافت

در دهه‌های اخیر، آب به‌ویژه در خاورمیانه، از منبع حیات به عامل رقابت تبدیل شده است. اکنون که بسیاری از مناطق منطقه با خشکسالی و فروپاشی زیست‌محیطی روبه‌رو هستند، نگاه‌ها به ترکیه دوخته شده است؛

علامه طباطبایی نه تنها مفسر بزرگ قرآن کریم و احیاگر فلسفه اسلامی در قرن بیستم بود، بلکه الگویی از خردورزی، اعتدال و تخصص عمیق در حوزه‌های مختلف قلمداد می‌شود. ایشان به حق می‌توانست «فیلسوف ذوالقرنین» زمانه خود باشد

تغییر مسیر آشکار در روابط دیرینه و اغلب پیچیده میان ترکیه و رژیم صهیونیستی، اکنون از یک «اصطکاک دیپلماتیک» به یک «بحران استراتژیک» تبدیل شده که ابعاد آن از حوزه سیاسی فراتر رفته و مستقیماً امنیت ملی و توان نظامی ترکیه را هدف قرار داده است

شیخ شهاب‌الدین محمود اهری، عارف نامدار قرن هفتم هجری قمری، با وجود آنکه حجم آثار مکتوب باقی‌مانده از ایشان اندک می‌نماید، اما جایگاه محوری او در سلسله طریقت و ارتباط عمیق او با زبان فارسی، زمینه‌ساز تحقیقی گسترده است.

هویت ملی ایران بر پایه‌ی گذشته‌ی تاریخی چند هزار ساله، پیوستگی تمدنی عمیق، و یک شبکه‌ی پیچیده از تعاملات فرهنگی و زبانی شده است. با این حال، در دهه‌های اخیر، روایت‌هایی هستند که تلاش دارند ساختار تمدنی ایران را صرفاً بر پایه‌ی مناسبات قومی-زبانی بازتعریف کنند.

هر از چندگاهی تلاش‌هایی سیستماتیک و غیر علمی صورت می‌گیرد تا افسانه‌ی «دده قورقود» را به عنوان «حماسه طبیعی ترک زبانان آذربایجان» معرفی کنند. این ادعا، که غالباً با انگیزه‌های سیاسی منتشر می‌شود، نیازمند بازبینی دقیق علمی و تاریخی است

هنگامی که محمدعلی‌شاه قاجار به نیت بازگرداندن استبداد و سرکوب فرزندان آزادی‌خواه ایران، مجلس شورای ملی را به توپ بست، تنها شهری که در برابر ظلم قد برافراشت، تبریز بود. شهری که در تاریکی یأس و شکست، شعله‌ای از امید را بر افروخت.