طرح سناریوی برگزاری انتخابات زودهنگام در آوریل ۲۰۲۸ یک ابزار استراتژیک برای بازتعریف قواعد بازی در ترکیه به شمار می‌رود. در این میان، پرسش بنیادین این است که آیا رجب طیب اردوغان می‌تواند با تکیه بر ابزارهای موجود، بار دیگر نامزدی برای ریاست‌جمهوری باشد؟

کلان‌پروژه موسوم به «جاده توسعه» وارد فاز عملیاتی، فنی و امنیتی گردیده و این دگرگونی ساختاری حکایت از آن دارد که آنکارا مصمم است با بازطراحی نقش ترانزیتی عراق، معادلات قدیمی حمل‌ونقل و تجارت بین‌المللی را به نفع محور آمریکا و غرب تغییر دهد.

قفقاز به کانون اصطکاک و تقاطع منافع بازیگران منطقه‌ای و فرامنطقه‌ای بدل شده است. در این میان، تعمیق و گسترش نفوذ همه‌جانبه اسرائیل پدیده‌ای است که اغلب از دریچه مبادلات تسلیحاتی، مانورهای امنیتی و همکاری‌های اطلاعاتی ارزیابی می‌شود.

در موج ناسیونالیسمی که بعد از فروپاشی عثمانی تفکر غالب جهان شده بود، فرهنگِ غالبِ دولتمردان عثمانی با کمک و حمایت یهودیان اروپایی (آرمنیوس وامبری، لئون کوهن و...) مجال بروز یافت و در همین بستر بود که «هویت ترک» و کشوری به نام ترکیه پا به عرصه‌ی حیات گذاشت.

یکی از نقاط مبهم و کمتر واکاوی‌شده‌ در ایران منطقه‌ای کوچک اما راهبردی در شمال‌غرب ایران است که در ادبیات تاریخی و سیاسی با عنوان «انگشت آتاتُرک» شناخته می‌شود؛ نواری باریک که امروزه تنها مرز زمینی جمهوری خودمختار نخجوان با ترکیه را تشکیل می‌دهد.

انحلال حزب «آینده» (Gelecek Partisi) توسط نخست‌وزیر سابق ترکیه، نه تنها پایان کار یک تشکل سیاسی، بلکه نشانه‌ای از شکاف عمیق و جبران‌ناپذیر در بدنه جریان اسلام‌گرای ترکیه است

یکی از تحولات در قفقاز پروژه‌ی دالان زنگزور یا دالان ترامپ است؛ مسیری که آذربایجان، با حمایت ترکیه و این روزها البته با چراغ سبز آمریکا و کشورهای غربی و رژیم اسرائیل، در تلاش برای ایجاد آن است. این دالان می‌تواند تأثیرات قابل توجهی بر منافع ملی ایران بگذارد.

تازه‌ترین آمارهای تجاری ترکیه، تصویری کاملاً متفاوت و مبتنی بر واقعیت‌های مادی ارائه می‌دهند که نشان می‌دهد چرا این کشور، علیرغم تمام نوسان‌ها، همچنان یک متحد ساختاری برای غرب باقی خواهد ماند؟!

آق‌قویونلوها هرچند ریشه ایلیاتی داشتند، اما با انتخاب تبریز به عنوان پایتخت و تکیه بر دیوان‌سالاران نخبه ایرانی، ماهیتی کاملاً ایرانی و مدافع مرزهای تاریخی کشور به خود گرفتند. ولادیمیر مینورسکی در پژوهش‌های خود اشاره می‌کند، دربار اوزون حسن در تبریز، کانون احیای پیوندهای سیاسی قلمرو ایران تاریخی بود

«جم‌خانه»‌ها، نه تنها محل عبادت، بلکه مرکز آموزش اخلاق و پیوند اجتماعی علویان‌ هستند و چنین جایگاهی، جم‌خانه را در ذهن علویان معادل مسجد یا کلیسا قرار می‌دهد. اما وزارت شهرسازی ترکیه مصوبه‌ای منتشر کرد که جایگاه حقوقی جم‌خانه‌ها را به‌عنوان «مراکز فرهنگی» تعیین می‌کند!