سیاست خارجی ترکیه در قبال بحران سوریه، طی یک دهه گذشته، از یکی از تهاجمی‌ترین دوران‌های خود به وضعیتی رسیده است که می‌توان آن را «بن‌بست استراتژیک» نامید

سفیر پیشین اسرائیل در ترکیه اعلام کرده پیام‌هایی که به آنکارا ارسال می‌شود بازدارنده نیست، بلکه ترکیه را به آماده‌سازی‌های نظامی سوق می‌دهد. او درباره احتمال رویارویی در سوریه و همچنین خطر گشوده شدن «جبهه هشتم» هشدار داده است

سفر رجب طیب اردوغان به تهران در برهه کنونی، تنها یک دیدار دیپلماتیک روتین نیست؛ بلکه واکنشی معنادار به ائتلاف‌های نوظهوری است که موازنه قوا را در مرزهای آبی و خاکی ترکیه تهدید می‌کنند.

گزارش‌های اخیر رسانه‌های اسرائیلی درباره تعیین «خطوط قرمز» برای فعالیت‌های نظامی ترکیه در سوریه، نشان‌دهنده یک تغییر پارادایم در روابط امنیتی میان ترکیه و اسرائیل است؛ که تحلیلگران برای تقابل آنکارا و تل‌آویو، سه سناریو را متصور هستند!

ترکیه در سال‌های اخیر تلاش کرده همزمان در دو جبهه‌ی متضاد امتیازگیری کند؛ از سویی به عنوان عضو کلیدی ناتو، خود را متحد استراتژیک غرب نشان می‌داد و از سوی دیگر، با چرخشی ناگهانی به سمت کرملین، عمیق‌ترین پیوندهای نظامی و انرژی را با روسیه برقرار می‌ساخت

پس از بیش از دو دهه حکومت اردوغان، ساختار سیاسی کشور وارد مرحله‌ای از بازنگری بنیادین شده است که بر اساس  آن برای تصویب قانون اساسی جدیدی تلاش می‌شود که سرنوشت شخص اردوغان را در مقام رئیس‌جمهور تعریف خواهد کرد

پس از دو دهه تلاش برای احیای نفوذ منطقه‌ای تحت لوای «دکترین نئوعثمانی»، سیاستی که هدف آن گسترش قدرت نرم و سخت آنکارا در جهان اسلام و حوزه مدیترانه شرقی بود، جمهوری ترکیه اکنون خود را در نقطه‌ای بحرانی و استراتژیک یافته است

کنترل جریان آب توسط ترکیه و کاهش منابع آبی در کشورهای پایین‌دست، نه تنها امنیت غذایی و محیط‌زیست عراق و سوریه را تهدید می‌کند، بلکه پیامدهای زیست‌محیطی و امنیتی آن برای ایران نیز روبه‌افزایش است.

روابط آنکارا و تل‌آویو که زمانی بر پایه منافع مشترک امنیتی، به‌ویژه در دوران جنگ سرد و مهار نفوذ شوروی، بنا شده بود، اکنون به نقطه‌ای رسیده است که عمق شکاف‌های ایدئولوژیک و ژئوپلیتیک آن‌ها به وضوح نمایان شده است

تغییر مسیر آشکار در روابط دیرینه و اغلب پیچیده میان ترکیه و رژیم صهیونیستی، اکنون از یک «اصطکاک دیپلماتیک» به یک «بحران استراتژیک» تبدیل شده که ابعاد آن از حوزه سیاسی فراتر رفته و مستقیماً امنیت ملی و توان نظامی ترکیه را هدف قرار داده است