واشنگتن، با نزدیک شدن به پروژه کریدور زنگزور، در تلاش است تا موقعیت راهبردی خود را در منطقه‌ای تقویت کند که تا پیش از این عمدتاً تحت نفوذ روسیه و تا حدی در مدار ملاحظات امنیتی ایران بوده است

در نبرد میان ایران و رژیم صهیونیستی، یکی از برجسته‌ترین صحنه‌های دفاع ملی، نقش‌آفرینی مقتدرانه رزمندگان پدافند هوایی ارتش جمهوری اسلامی ایران بود

جنگ ۱۲ روزه اخیر میان ایران و اسرائیل، اگرچه از منظر زمانی کوتاه بود، اما ابعاد و پیامدهای گسترده‌ آن، نشان‌دهنده‌ نوع جدیدی از نبردها در عصر اطلاعات و فناوری پیشرفته است

ملت ایران با یکی از سنگین‌ترین و بی‌سابقه‌ترین یورش‌های نظامی و روانی تاریخ خود روبه‌رو شد؛ حمله‌ای هماهنگ‌شده از سوی محور صهیونیستی ـ غربی، با حمایت مستقیم ایالات متحده آمریکا، و پشتیبانی خائنانه شماری از دولت‌های منطقه‌ای.

قرن 19میلادی آغاز تلاش‌ها برای ایجاد هویت جدیدِ ترکی در قلمرو عثمانی بود. ناسیونالیسم ترک یا همان پان ترکیسم در آغاز به صورت یک گرایش ادبی خود را نشان داد

کریدور داوود طرحی است که از دل سیاست‌های ژئوپلیتیکی رژیم صهیونیستی برای تغییر ساختار منطقه و ایجاد مسیرهای جدید نفوذ سیاسی، نظامی و اقتصادی متولد شده است. این پروژه نه‌تنها سوریه، لبنان و عراق را هدف گرفته، بلکه به‌صورت خاص برای محاصره ایران برنامه دارد!

در سال‌های اخیر، تحولات ژئوپلیتیکی در خاورمیانه، زمینه‌ساز ظهور طرح‌هایی راهبردی شده که هدف آن‌ها بازتعریف موازنه قدرت و گسترش حوزه نفوذ بازیگران منطقه‌ای است. یکی از این طرح‌ها، پروژه‌ای استراتژیک با نام «دالان داوود» است

در کوران جنگ ۱۲روزه میان ایران از یک‌سو و رژیم صهیونیستی با حمایت آمریکا از سوی دیگر، یک حقیقت کمتر دیده شد که شاید از تمام تجهیزات و فنون جنگی مؤثرتر بود! و آن چیزی نبود جز «وحدت مردم ایران»

قفقاز جنوبی در دهه‌های اخیر به یکی از حساس‌ترین نقاط تقابل ژئوپلیتیکی بدل شده است. جایگاه راهبردی این منطقه در اتصال آسیای مرکزی، روسیه، ایران، ترکیه و اروپا از یک‌سو، و تنش‌های مداوم در روابط میان جمهوری آذربایجان، ارمنستان و بازیگران فرامنطقه‌ای از سوی دیگر، آن را به میدان فشرده‌ای از رقابت‌های پیچیده تبدیل کرده است

ایران یکی از نخستین کشورهایی بود که استقلال باکو را به رسمیت شناخت؛ کشوری با دین و تاریخی مشترک با ایران و البته زبانی مشترک با بخش بزرگی از مردم شمال‌غرب ایران