«جهان ترک»؛ اصطلاحی که در سال‌های اخیر با اصرار و تأکید شخصی رئیس‌جمهور ترکیه، به مفهومی سیاسی- فرهنگی بدل شده است. طرحی که در ظاهر به دنبال همگرایی فرهنگی و اقتصادی کشورهای ترک‌زبان است، اما در باطن، از جاه‌طلبی‌های ژئوپلیتیکی آنکارا خبر می‌دهد.

اگرچه ابعاد و سطح ضربه احتمالا کم سابقه ایران به اسرائیل همچنان نامشخص است و اطلاعات قابل ملاحظه ای از آن منتشر نشده است، اما از میان بیانیه شعام، سپاه و واجا و همچنین سکوت اسرائیل می توان به نکات مهمی اشاره کرد:

همزمان با دور جدید تحرکات لابی های قومی و دلاری برخی کشورهای همسایه برای بازنمایی کریدور جعلی زنگزور و به موازات آن در حاشیه قراردادن ابتکار «راه گذر ایرانی ارس»، انبوهی از شائبات پیرامون این موضوع مطرح می شود

ایران سرزمینی است که با تنوع قومی، زبانی و فرهنگی کم‌نظیر خود، همواره جلوه‌ای از وحدت در کثرت را به نمایش گذاشته است. کرد، ترک، بلوچ، عرب، ترکمن، لر، گیلک، فارس و اقوام دیگر، قرن‌ها در کنار یکدیگر زیسته‌اند و تمدنی را رقم زده‌اند که بر پایه همزیستی، تعامل و احترام متقابل بنا شده است

در سایه فشارهای آمریکا برای مهار نقش ایران در عراق، دولت باکو به‌صورت هدفمند در تلاش برای پیشروی در بازار انرژی این کشور، بازتعریف موازنه‌ی قدرت در منطقه و کاهش نفوذ راهبردی تهران است

فتحعلی شاه ،دومین شاه از دودمان قاجار، به مدت 36 سال و 8 ماه فرمانروایی کرد. اما این 36 سال فرمانروایی به اندازه‌ای در تاریخ کشور سایه شومی انداخته است که تا همین امروز هم ایرانیان از مصائب این فرمانروایی رهایی نیافته‌اند

به استناد گزارش‌های منتشر شده از جمله تصاویر ماهواره‌ای ناسا در سال ۲۰۱۵، دریاچه ارومیه که زمانی از بزرگ‌ترین دریاچه‌های آب شور جهان بود، در فاصله‌ی سال‌های ۱۳۸۵ تا ۱۳۹۴، یعنی حدود یک دهه، بیش از ۸۰ درصد از وسعت خود را از دست داده است.

طی دو سه ماه اخیر رسانه‌ای تحت عنوان «کافه قفقاز» در تهران دایر شده که به نظر می‌رسد، دنباله‌ی خط رسانه‌ای آنکارا و باکو در راستای بازگشایی دالان موسوم به زنگزور در شمال ایران و قطع مرز زمینی ایران با ارمنستان است.

رجب طیب اردوغان، رئیس جمهور ترکیه اخیرا چالدران را «پیروزی  مشترک ترک، عرب و کرد» معرفی کرد! در این باره سخن فراوان است اما به اقتصار حرفی از آن هزاران:

در طول این سال‌ها شاید برای برخی سوال بود که چرا ایران فقط در موضوع هسته‌ای به سراغ مذاکره با غربِ به رهبری امریکا رفت؟ چرا مساله هسته‌ای این همه برجسته شد و مورد توجه قرار گرفت؟