در آمار ارائه ‌شده از سوی سازمان اطلاعات مرکزی امریکا که از آن به‌عنوان «فکت بوک» کشورها نام‌ برده می‌شد، داده‌های جمعیتی ایران نشان می‌داد که ترکیب قومی کشور نسبتاً منسجم است.

زبان ترکی آذربایجانی هم که عزیز دل همه مردم ایران و آذربایجانیان است، به عنوان بخشی از هویتِ ایرانیِ یک آذربایجانی تعریف می‌شود نه هویتی مستقل از ایران.

گروه فرهنگ و ادب:اصل 15 قانون اساسی می گوید: «زبان و خط رسمي و مشترك مردم ايران فارسي است‌. اسناد و مكاتبات و متون رسمي و كتب درسي بايد با اين زبان و خط باشد ولي استفاده از زبان هاي محلي و قومي در مطبوعات و رسانه‌هاي گروهي و تدريس ادبيات آنها در مدارس‌، در كنار زبان ‌فارسي آزاد است‌.»

گروه فرهنگ و ادب/دین و خصوصا مذهب تشیع در اشعار شهریار جایگاه ویژه‌ای دارند و از شعر ترکی «عزا خانه اولوب گوییلر حسینه»تا شعر فارسی همای رحمت، ارادات او به ائمه اطهار(ع) را می رساند.

گروه فرهنگ و ادب:در نگاه شهریار آذربایجان فرزند خلف ایران است و وظیفه‌ی حفظ تمامیت ارضی آن به عهده اوست. شهریار در شعر با صراحت تمام آذربایجان را جایگاه دین ایرانی زرتشتی و مسکن آریایی ها معرفی می کند.

گروه فرهنگ و ادب/شهریار گرچه دوره ای کوتاه کنج عزلت گزیده بود لیکن هیچ گاه بی توجه به تحولات سیاسی اجتماعی اطراف خود نبود. و فعالانه نظراتش را در خصوص تحولات ایران ابراز کرده است.

گروه فرهنگ و ادب: مطالعه کليات اشعار شهريار نشان مي‌دهد که فردوسي را به چشم شاعري بي‌بديل و احياگر هويت ايراني مي‌نگريست. از اين روي اشعاري که وی براي فردوسي سروده، ضمن آنکه تجلیل از مقام اوست.

گروه فرهنگ و ادب:زبان فارسی یکی از مولفه های مهم ایرانیت است و مشارکت مفاخر و مشاهیری که زبان اولشان فارسی نبوده، در تکوین و توسعه ادبیات فاخر آن، ملی و مشترک بودن فارسی برای ایرانیان را می رساند.

گروه فرهنگ و ادب: ابوعبداله شمس‌الدين محمد بن عزالدين بن عادل يوسف البزازينى تبريزى، معروف به شيرين يا ملا محمدشيرين و مشهور به «شمس مغربى» كه از وى با عنوان قدوة العارفين و زبدة الواصلین نيز ياد كرده‌اند،

از دیگر شعرایی که با شهریار مراوده قلمی داشت و او نیز شهریار را به امید توهمی به واگرایی از ایران، تشویق می کرد بلود قره چورلو بود. البته وی قفقازی نبود و در مراغه به دنیا آمد و در تهران فوت کرد، لیکن به شدت دارای عقاید واگرایانه بود.