حملات اخیر روسیه به زیرساخت‌های شرکت دولتی نفت جمهوری آذربایجان (SOCAR) در بندر اودسا، تقابل ژئوپلیتیک میان مسکو و باکو را به شکل خطرناکی تشدید کرده است. این حملات که منجر به انهدام کامل یک پایانه بزرگ نفتی شد، اوج یک کارزار نظامی هدفمند بود

روابط ترکیه و اسرائیل در سوریه، علی‌رغم تلاش‌های دیپلماتیک برای کاهش تنش، همچنان در وضعیت پیچیده و پرتنشی قرار دارد. نقطه اوج این تلاش‌ها، دیدار مقامات ارشد دو کشور در باکو در ماه آوریل بود

قرن 19میلادی آغاز تلاش‌ها برای ایجاد هویت جدیدِ ترکی در قلمرو عثمانی بود. ناسیونالیسم ترک یا همان پان ترکیسم در آغاز به صورت یک گرایش ادبی خود را نشان داد

بعد از استقلال جمهوری کوچک آذربایجان در شمالغرب ایران، تهران جزو اولین دولت‌هایی بود که استقلال این کشور را به رسمیت شناخت. از آن زمان تاکنون، روابط تهران و باکو دوره‌های متنوعی از همکاری، سردی، و گاه تنش را تجربه کرده است.

کریدور زنگزور پروژه و طرحی استراتژیک است که نه‌تنها مسیری ترانزیتی برای کالاهاست، بلکه حلقه‌ای حیاتی برای اتصال ترکیه به آسیای میانه و چین است. اهمیت این کریدور به‌قدری است که به آن «جاده ابریشم جدید ترکیه و آذربایجان» نیز می‌گویند.

"اندیشکده‌ آمریکایی" در ارتباط با دالان زنگزور نوشته است: «... اسرائیل در جریان جنگ میان ارمنستان و جمهوری آذربایجان، به باکو کمک‌های قابل‌توجهی ارائه داد، دولت باکو نیز متقابلاً در آغاز جنگ ۱۲ روزه‌ی اسرائیل و ایران، به اسرائیلی‌ها اجازه داد تا بخش عمده‌ای از حملات پهپادی خود را از خاک جمهوری آذربایجان انجام دهند.

در حالی که غرب آسیا همچنان از تبعات جنگ غزه، بحران در لبنان، حملات 12 روزه‌ی اسرائیل با حمایت آمریکا و اروپا به ایران و مداخلات قدرت‌های خارجی رنج می‌برد، این روزها نگاه تحلیلگران به یک احتمال نگران‌کننده‌تر دوخته شده است: تقابل مستقیم اسرائیل با ترکیه

تحلیلگر ترکیه‌ای با افشای پشت پرده‌ی روابط مالی بین دو شرکت دولتی بزرگ ترکیه با شرکت‌های اسرائیلی، ادعای تحریم اقتصادی اعمال شده از سوی آنکارا علیه اسراییل را به چالش کشید.

روز ۳۱ خرداد ماه 1404 هزاران عراقی در بغداد به خیابانها آمدند تا از مردم فلسطین و جمهوری اسلامی ایران دفاع کنند. در این راهپیمایی پرچمهای فلسطین، ایران و حشدالشعبی در دست مردم موج می‌زد

«جهان ترک»؛ اصطلاحی که در سال‌های اخیر با اصرار و تأکید شخصی رئیس‌جمهور ترکیه، به مفهومی سیاسی- فرهنگی بدل شده است. طرحی که در ظاهر به دنبال همگرایی فرهنگی و اقتصادی کشورهای ترک‌زبان است، اما در باطن، از جاه‌طلبی‌های ژئوپلیتیکی آنکارا خبر می‌دهد.