آنچه با بحران‌های دیپلماتیک مرتبط با جنگ غزه آغاز شد، حالا به رقابتی راهبردی میان ترکیه و رژیم اسرائیل تبدیل شده که هر دو طرف آشکارا از احتمال تقابل نظامی سخن می‌گویند

درک راهبرد کلان ایالات متحده آمریکا در عرصه جهانی مستلزم شناخت الگویی است که این کشور برای طبقه‌بندی بازیگران بین‌المللی به کار می‌گیرد. بر این اساس، کشورها نه بر مبنای ایدئولوژی یا نوع حکومت، بلکه عمدتاً بر پایه معیارهای «قدرت»، «تطابق» و «منفعت» دسته‌بندی می‌شوند.

شمس تبریزی در تاریخ اندیشه‌ و ادبیات ایران به‌عنوان فردی که نسبت به زبان و فرهنگ فارسی نگرشی آگاهانه و متعهد داشت، نقش کم نظیری داشت. بررسی دیدگاه او درباره‌ی زبان فارسی روشن می‌سازد که برای شمس، زبان حامل سنت، معنا و امکان بیان عمیق تجربیات روحانی بود.

در جلسه رهبران رژیم اسرائیل با اشاره به آن‌چه «تهدید هسته‌ای و موشکی ایران» خواندند، از گزینه‌های ترور، حمله به زیرساخت‌های غیرنظامی و حتی تحریک ناآرامی‌های داخلی گفتند. اما اهداف اعلام‌شده نه‌تنها محقق نشد، بلکه نتیجه‌ای معکوس به بار آورد.

بازخوانی اندیشه‌ها و اشعار محمدحسین شهریار تبریزی، از جمله گنجینه‌های بی‌بدیل است که شعرش نه تنها جلوه‌گاه عواطف انسانی، که میعادگاه عشق به ایران و وحدت اقوام آن است

وقتی از شعر معاصر ایران سخن می‌گوییم، نخستین پرتوهای خاطره و احساس، بی‌اختیار نام شهریار را تداعی می‌کند که پلی استوار میان دو ساحل زبان فارسی و ترکی آذربایجانی ساخت و برای همیشه، هویت مشترک این دو را به هم پیوند زد

آزمون بزرگ ملت ایران در این روزها، صرفاً مقاومت نظامی یا دیپلماتیک نیست، بلکه مهم‌تر از آن، حفظ و تعمیق وحدت و انسجام ملی در برابر دشمن است

«مرکز موشه دایان برای مطالعات خاورمیانه و آفریقا» در دانشگاه تل‌آویو، برخلاف ظاهر علمی و دانشگاهی آن، عملاً به‌عنوان بازوی پژوهشی– اطلاعاتی رژیم صهیونیستی در حوزه جنگ نرم و شناختی با محوریت ایران فعالیت می‌کند

آیا تغییر نام وزارت دفاع آمریکا به «وزارت جنگ» می‌تواند آغازی برای جنگ جهانی سوم باشد؟ و اینکه در صورت وقوع درگیری‌های گسترده، کانون‌های اصلی جنگ کجا خواهند بود؟ و آیا حمله به ایران و سناریوی «جنگ ۱۲ روزه» و همچنین جنگ روسیه و اوکراین را هم در این چارچوب می‌توان تحلیل کرد؟

حمله هوایی رژیم اسرائیل به دوحه، ضرورت بازنگری در ساختارهای امنیتی موجود را بیش از پیش آشکار ساخته است. در چنین شرایطی، نشست اضطراری سران کشورهای عربی و اسلامی در دوحه، برای ترسیم مسیری به سوی یک نظم امنیتی پایدار منطقه‌ای، اهمیتی حیاتی پیدا کرده است