در ایران تاریخی، زبان نه یک «سلاح سیاسی» برای مرزبندیهای قومی، بلکه ابزاری برای کارکردهای متنوع اجتماعی، اداری و معنوی بود. این نظام چندزبانه بر بستری از تعادل و همافزایی استوار بود که شواهد تاریخی متعددی بر اصالت آن صحه میگذارند
26 سپتامبر 2026
در آمار ارائه شده از سوی سازمان اطلاعات مرکزی امریکا که از آن بهعنوان «فکت بوک» کشورها نام برده میشد، دادههای جمعیتی ایران نشان میداد که ترکیب قومی کشور نسبتاً منسجم است.
گروه فرهنک و ادب: «پروفسور اقرار علیاف» از دانشمندان برجسته تـاریخشناسی و زبانشناسی جمهوری آذربایجان است. وی عضو هیات علمی آکادمی علوم جمهوری آذربایجان در باکو بود. به زبان های باستانی احاطه داشت و از انگشتشمار پژوهشگرانی بود که از توانایی خواندن خطوط میخی سومری، آکدی، آشوری و فارسی باستان برخوردار بود. کتاب تـاریخ آتورپاتکان یکی از تالیفات علمی و مهم «اقرار علی اف» میباشد.
گروه فرهنگ و ادب: سیطره سلجوقیان بر سرزمین ترکیه امروزی، تنها سیاسی بود و بنیانهای فرهنگی آن هنوز بر پایههای فرهنگ ایرانی میچرخید. به طوری که پادشاهان حاکم بر فلات آناتولی تا سالهای متمادی زبانشان فارسی بود.
در آن دوران هنوز شرق مسلمان تحت حاکمیت دو امپراتوری بزرگ عثمانی و صفوی بود و هنوز قفقاز از ایران جدا نشده است.
گروه فرهنگ و ادب: در طول ٧٠-٨٠ سال گذشته با انجام پژوهشهای علمیگسترده و تالیف و انتشار دهها کتاب و رساله، این نتیجه به دست آمده است که زبان مردم آذربایجان، از کهنترین زمانها به عبارتی اصالتا از شاخهی شمالغربی زبانهای ایرانی بوده است. این زبان در طول تاریخ چندهزار سالهی خود، به نامهای مختلف […]
در میان رتبه های برتر کنکور 1401 هم آذربایجانی داریم، هم کرمانشاهی و یاسوجی ، هم تهرانی و خراسانی، هم زنجانی و اصفهانی و یزدی و... وجود این همه رتبه های برتر با زبانهای محلی مختلف ایرانی، نشان می دهد که آموزش به زبانِ فارسی، نه تنها باعث محدودیت نیست بلکه زبانهای گرامی محلی در جوار زبان رسمی و ملّی ایران، در نهایت آرامش به سر می برند و این دو، کمترین مزاحمتی برای همدیگر ندارند!!
جداییطلبی را باید از هویت طلبی جدا دانست. اگر چه تفاوت میان این دو در مواردی به اندازهای باریک میشود که تشخیص آن از یکدیگر را سخت مینماید، اما مهمترین نقطهی افتراق این دو همانا ایران دوستی و احترام و اعتقاد قلبی به مولفههای هویت ملی است.
70 سال پیش از نگارش کتاب «آذری؛ زبان باستان آذربایجان» نوشتهی کسروی، نیکالای خانیکوف، دانشمند و شرقشناس نامدار روسی در کتاب «سفرنامه خانیکف» اشارهای مستقیم به آذری و زبان آذری کرده است. 1000 سال پیش از خانیکف هم دانشمندان بزرگی چون الیعقوبی، ابن ندیم و... مردم آذربایجان را با لفظ "آذری" مورد خطاب قرار دادهاند.
پژوهشهای فراوانی پیرامون زبان آذربایجان انجام شده است و بر این اساس مردم آذربایجان تا چند سدهی گذشته به زبان پهلوی آذری گفتگو میکردند. این مطلب با بیان مقدمهای از کتاب «سیری در تصوف آذربایجان» نوشته استاد صمد موحد تبریزی، به ذکر سندی کمتر مورد توجه قرار گرفته، در باب زبان مردم آذربایجان میپردازد.
مقالات تاریخی و علمی تاکید دارند که زبان ترکی آذربایجانی از 400 سال گذشته، به مرور وارد محاورات مردم شده است، اما برخی افراد ادعا میکنند که زبان ترکی در آذربایجان سابقهای دیرینه دارد. عدهای حتی پا را از چهارچوب علم و دانش فراتر نهاده و میگویند که آذربایجانیان از اسلاف سومریان هستند و سومریان هم به دلیل التصاق زبان بودن، نیاکان ترکان هستند!
Friday, 16 October , 2026