حافظ توانسته است مرزهای جغرافیا و زبان را درنوردد و در قلب تمامی اقوام ایرانی جای گیرد. اما در میان تمامی این دلبستگی‌ها، ارتباط آذربایجان با خواجه شمس‌الدین محمد، یک رابطه صرفاً ادبی نیست، بلکه یک پیوند عمیق فرهنگی و هویتی است.

برخی کشورها دارای یک زبان محوری هستند که نقش زبان ملی و زبان رسمی را ایفا می‌کند. ایران از جمله معدود کشورهایی در جهان است که چنین یگانگی زبانی را تجربه می‌کند؛ جایی که زبان فارسی، پیونددهنده عمیق گذشته تاریخی با حال و آینده است.

حفظ استقلال، تأمین امنیت ملی و ارتقای جایگاه منطقه‌ای و بین‌المللی برای ایران، با چالش‌های ساختاری و تهدیدات بیرونی مضاعفی مواجه است. اقتدار ملی در چارچوب فکری نظام، نه صرفاً مجموعه‌ای از مؤلفه‌های سخت‌افزاری، بلکه ترکیبی هم‌افزا از قدرت سخت، قدرت نرم و قدرت هوشمند است.

رسانه‌های محلی با پای گذاشتن در محله‌ها و شهرهای کوچک مسائل مردم را از نزدیک لمس کرده و در کوتاه‌ترین زمان بازتاب می‌دهند. در مقابل، رسانه‌های حاکمیتی با دیدی کلان و پوششی ملی یا فراملی، روایت‌های رسمی را به سراسر کشور و جهان منتقل می‌کنند.

بازخوانی اندیشه‌ها و اشعار محمدحسین شهریار تبریزی، از جمله گنجینه‌های بی‌بدیل است که شعرش نه تنها جلوه‌گاه عواطف انسانی، که میعادگاه عشق به ایران و وحدت اقوام آن است

وقتی از شعر معاصر ایران سخن می‌گوییم، نخستین پرتوهای خاطره و احساس، بی‌اختیار نام شهریار را تداعی می‌کند که پلی استوار میان دو ساحل زبان فارسی و ترکی آذربایجانی ساخت و برای همیشه، هویت مشترک این دو را به هم پیوند زد

آزمون بزرگ ملت ایران در این روزها، صرفاً مقاومت نظامی یا دیپلماتیک نیست، بلکه مهم‌تر از آن، حفظ و تعمیق وحدت و انسجام ملی در برابر دشمن است

قفقاز گواه پیوند عمیق و کهن با تمدن ایران است. در عصری که تلاش‌ها برای بازنویسی تاریخ و جعل هویت‌های مجزا در جریان است، اسناد تاریخی به وضوح نشان می‌دهد که چگونه تار و پود فرهنگی این منطقه، با نخ‌های زرین ایرانی بافته شده است

لزوم بهره‌گیری همزمان از دو بازوی قدرت ملی یعنی نظامی و دیپلماسی بیش از هر زمان دیگری احساس می‌شود. کشورهایی که در معادلات پیچیده بین‌المللی زنده و موثر باقی مانده‌اند، که توانسته‌اند قدرت سخت و نرم خود را در کنار هم، به‌کار بگیرند

نام "شاه اسماعیل صفوی" به مثابه خورشیدی درخشان در آسمان ایران‌زمین می‌درخشد؛ پادشاهی که بنیان‌گذار سلسله‌ای قدرتمند شد، "ایران پس از اسلام" را به معنای واقعی کلمه بازسازی کرد و آن را پس از قرن‌ها چندپارگی، به وحدت، استقلال و اقتدار بازگرداند