تلاشِ برخی برایِ تبدیلِ «حقوق شهروندی» به «مطالباتِ قومی»، ورود به عرصه‌ای است که نه تنها منافعِ ملی را تأمین نمی‌کند، بلکه کیان و یکپارچگیِ سرزمینیِ نظامِ جمهوریِ اسلامی را در معرضِ مخاطراتی جدی قرار می‌دهد.

بزرگداشت شیخ صفی‌الدین اردبیلی، تنها گرامیداشتِ یک عارفِ نامدار نیست؛ بلکه پاسداشتِ ریشه‌هایی است که درختِ تنومندِ «ایرانِ مدرن» از آن سیراب شد. برای درکِ جایگاهِ رفیعِ شیخ صفی، باید از پسِ قرن‌ها فترت و خلأِ قدرت عبور کرد و به نقطه‌ای نگریست که صفویه، با تکیه بر میراثِ معنویِ او، مفهومِ «حکومتِ ملی» را پس از هزار سال بازتعریف کرد.

همبستگی اجتماعی و اشتراک در ارزش‌ها، به ملت‌ها توانایی عبور از طوفان‌ها را می‌دهد و بقا و توسعه‌ی آن‌ها را در دهکده جهانی تضمین می‌کند. و این ضرورتِ حیاتی در دنیای امروز، دقیقاً همان حقیقتی است که حکیم فردوسی قرن‌ها پیش آن را در تار و پود شاهنامه تنید

تعصب کورکورانه، کنشی تفسیری و رفتاری است که با اصالت دادن به قوم‌گرایی فراتر از محور حق، بستر اجرایی عدالت را نابود ساخته و جامعه را به ورطه‌ی قومی و واگرایی سوق می‌دهد

اصلاحیه مجلس جمهوری آذربایجان، که به بهانه ممنوعیت «اجبار کودکان به اعتقاد دینی» تصویب شده، در عمل به معنای ممنوعیت تربیت دینی کودکان بر اساس مبانی تشیع است و نشانه‌ای آشکار از سیاست سیستماتیک شیعه‌ستیزی در این کشور به شمار می‌رود.

«جم‌خانه»‌ها، نه تنها محل عبادت، بلکه مرکز آموزش اخلاق و پیوند اجتماعی علویان‌ هستند و چنین جایگاهی، جم‌خانه را در ذهن علویان معادل مسجد یا کلیسا قرار می‌دهد. اما وزارت شهرسازی ترکیه مصوبه‌ای منتشر کرد که جایگاه حقوقی جم‌خانه‌ها را به‌عنوان «مراکز فرهنگی» تعیین می‌کند!

صنعت سریال‌سازی ترکیه به غولی یک میلیارد دلاری بدل شده که پس از هالیوود، بیشترین حجم صادرات محتوا را در جهان دارد. اما این موفقیت خیره‌کننده اقتصادی، سایه‌ای سنگین بر سیمای فرهنگی این کشور افکنده است

چرا ایران برخلاف بسیاری از امپراتوری‌های باستانی هرگز به طور کامل فرو نپاشید و اگر هم زخمی برداشت، دوباره التیام یافت؟ پاسخ در یک کلمه نهفته است: «وحدت ملی»؛ اما نه یک وحدت دستوری و خشک، بلکه وحدتی ارگانیک، منعطف و برآمده از شعور تاریخی ساکنان این فلات.

اگر مردم آذربایجان نمی‌خواستند، کار ارتش مرکزی برای درهم کوبیدن عوامل فرقه دموکرات آذربایجان بسیار سخت و پیچیده بود و اگر مردم در کنار ارتش سرخ و پیشه‌وری قرار می‌گرفتند، هیچ نیرویی نمی‌توانست اراده آنان را خدشه‌دار کند!

ایران سرزمین مردان دلاور است؛ از آریو برزن، سورنا، رستم، فردوسی، ابن‌مقفع، نظام‌الملک، شمس‌الدین علی و دیگران تا ستارخان به دوره زمانی مشروطه؛ که از وی تا امروز ادامه می‌یابد.