اولتیماتوم ترامپ به مسکو و تهدید به اعمال تحریم‌های ثانویه بر شرکای تجاری روسیه، ترکیه را به عنوان یکی از مهم‌ترین شرکای اقتصادی مسکو و متحد استراتژیک واشنگتن، در یک تنگنای پیچیده و خطرناک قرار داده است

ملت ایران با یکی از سنگین‌ترین و بی‌سابقه‌ترین یورش‌های نظامی و روانی تاریخ خود روبه‌رو شد؛ حمله‌ای هماهنگ‌شده از سوی محور صهیونیستی ـ غربی، با حمایت مستقیم ایالات متحده آمریکا، و پشتیبانی خائنانه شماری از دولت‌های منطقه‌ای.

روابط ترکیه و اسرائیل در سوریه، علی‌رغم تلاش‌های دیپلماتیک برای کاهش تنش، همچنان در وضعیت پیچیده و پرتنشی قرار دارد. نقطه اوج این تلاش‌ها، دیدار مقامات ارشد دو کشور در باکو در ماه آوریل بود

قرن 19میلادی آغاز تلاش‌ها برای ایجاد هویت جدیدِ ترکی در قلمرو عثمانی بود. ناسیونالیسم ترک یا همان پان ترکیسم در آغاز به صورت یک گرایش ادبی خود را نشان داد

کریدور داوود طرحی است که از دل سیاست‌های ژئوپلیتیکی رژیم صهیونیستی برای تغییر ساختار منطقه و ایجاد مسیرهای جدید نفوذ سیاسی، نظامی و اقتصادی متولد شده است. این پروژه نه‌تنها سوریه، لبنان و عراق را هدف گرفته، بلکه به‌صورت خاص برای محاصره ایران برنامه دارد!

در سال‌های اخیر، تحولات ژئوپلیتیکی در خاورمیانه، زمینه‌ساز ظهور طرح‌هایی راهبردی شده که هدف آن‌ها بازتعریف موازنه قدرت و گسترش حوزه نفوذ بازیگران منطقه‌ای است. یکی از این طرح‌ها، پروژه‌ای استراتژیک با نام «دالان داوود» است

در کوران جنگ ۱۲روزه میان ایران از یک‌سو و رژیم صهیونیستی با حمایت آمریکا از سوی دیگر، یک حقیقت کمتر دیده شد که شاید از تمام تجهیزات و فنون جنگی مؤثرتر بود! و آن چیزی نبود جز «وحدت مردم ایران»

بنیامین نتانیاهو، بار دیگر در برابر دادگاه قرار گرفت؛ نه برای مسائل امنیتی یا تصمیمات جنگی که عامل شهادت و کشته شدن هزاران هزار زن و مرد در لبنان، فلسطین، ایران، سوریه و... بود، بلکه به اتهام فساد مالی، اختلاس و سوء‌استفاده از قدرت

دالان زنگزور، که قرار بود تحت نظارت روسیه باشد، به یکی از نقاط کانونی اختلاف تبدیل شده است. ارمنستان و جمهوری آذربایجان هر دو به دنبال کاهش نقش روسیه در این مسیر تجاری مهم هستند که بخشی از کریدور میانی تجارت بین چین و اروپا محسوب می‌شود

قفقاز جنوبی در دهه‌های اخیر به یکی از حساس‌ترین نقاط تقابل ژئوپلیتیکی بدل شده است. جایگاه راهبردی این منطقه در اتصال آسیای مرکزی، روسیه، ایران، ترکیه و اروپا از یک‌سو، و تنش‌های مداوم در روابط میان جمهوری آذربایجان، ارمنستان و بازیگران فرامنطقه‌ای از سوی دیگر، آن را به میدان فشرده‌ای از رقابت‌های پیچیده تبدیل کرده است