ایرانیان آثار فرهنگی و مذهبی پرباری را در سرزمین های عثمانی (ترکیه فعلی) از خود به یادگار گذارده اند.

در آن دوران هنوز شرق مسلمان تحت حاکمیت دو امپراتوری بزرگ عثمانی و صفوی بود و هنوز قفقاز از ایران جدا نشده بود.

کلمه ترک در واژه "ترکیه" ناآشنا نبود؛ اما پسوند "ـیّه" مانند بسیاری از نامجاهای آناتولی، ریشه یونانی و سپس لاتین داشت.

ایران در طول تاریخ، همواره در معرض هجوم و توطئه‏ های دشمنان‏ قرار داشته است. امروزه هم این تهاجمات رنگ و بوی نرم به خود گرفته و کار شناخت سره از ناصره را با دشواری قرین ساخته است.