گروه سیاسی: معروف است که در قضیه فرقه دموکرات، سیدجعفر پیشه وری به استالین گزارش می دهد که خیالت از تبریز و آذربایجان راحت باشد. مردم از اعتقادات دینی دست برداشتند و زمینه برای استیلای بیشتر استالین و آرمان کمونیستی او در این منطقه آماده است.

گروه فرهنگ و ادب: بیشترین دغدغۀ ما مقابله با تحریکاتی بود که برای جدایی آذَربایجان آغاز شده بود. از جمله اقداماتی که با تشویق و حمایت اعضای این انجمن در آن زمان انجام گرفت،

گروه فرهنگ و ادب: «ﺟﺎﯾﮕﺎﻩ ﻣﻨﺎﻃﻖ ﺍﻃﺮﺍﻑ ﺩﺭﯾﺎﯼ ﺧﺰﺭ ﺩﺭ ﺗﺎﺭﯾﺦ ﺟﻬﺎﻥ ﺍﺳﻼﻡ»، ﻣﺠﻤﻮﻋﻪ ﺳﺨﻨﺮﺍﻧﯽﻫﺎﯼ ﺷﺮﻕ ﺷﻨﺎﺱ ﻭ ﺁﮐﺎﺩﻣﯿﺴﯿﻦ ﮔﺮﺍﻧﻤﺎﯾﻪ ﺭﻭﺳﯽ ﻭﺍﺳﯿﻠﯽ ﻭﻻﺩﯾﻤﺒﺮ ﺑﺎﺭﺗﻮﻟﺪ ﻣﯽﺑﺎﺷﺪ ﮐﻪ ﺑﻪ ﺗﺎﺭﯾﺦ ﻧﻮﺍﻣﺒﺮ ﻭ ﺩﺳﺎﻣﺒﺮ ۱۹۲۴ ﺩﺭ ﺩﺍﻧﺸﮕﺎﻩ ﺑﺎﮐﻮ ﺍﯾﺮﺍﺩ ﮔﺮﺩﯾﺪﻩ ﺍﺳﺖ.

گروه گزارش: پان تُرکیسم را یک ایدئولوژی و البته برخی یک جنبش سیاسی معرفی‌ می‌کنند که طی دهه‌ی ۱۸۸۰ در میان برخی به اصطلاح روشنفکران گسترش یافت که هدف آن، اتحاد فرهنگی و سیاسی همه اقوام ترک‌زبان است.

گروه سیاسی:زابیل محرم‌اف گفت: «بسیاری از تالشان به‌خاطر شرایط بد زندگی در جمهوری آذربایجان مجبور به مهاجرت و کار در روسیه شده‌اند که باید برای حفظ اصالت و ریشه ایرانی آنها تلاش شود.»

گروه سیاسی: از آغاز دهه ۳۰ قرن نوزدهم، قیام‌هایی علیه استعمارگران روسی در مناطق جار - بالاکند، لنکران، شیروان و سایر مناطق رخ داد. قیامی که در اوایل مارس ۱۸۳۱ به رهبری آخرین خان لنکران، میرحسن خان آغاز شد، یکی از قدرتمندترین قیام‌های مردمی بود.

گروه گزارش: سید محمدعلی آل‌هاشم، فرزند سید محمدتقی آل‌هاشم از روحانیان بنام تبریز بود. او تحصیلات مقدماتی را تا دبیرستان در تبریز گذراند. آل‌هاشم تحصیل علوم دینی را در حوزه‌ی علمیه تبریز آغاز کرد و سپس برای ادامه به حوزه علمیه‌ی قم عزیمت نمود.

گروه فرهنگ و ادب: ﯾﺎﻗﻮﺕ ﺣﻤﻮﯼ ﺩﺭ ‏«ﻣﻌﺠﻢﺍﻟﺒﻠﺪﺍﻥ» ﮔﺰﺍﺭﺵ ﻣﯽﺩﻫﺪ ﮐﻪ ﻧﺎﻡ ﺷﻬﺮ ﺩﺭ ﺯﻣﺎﻥ ﺩﯾﺪﺍﺭ ﯾﺎﻗﻮﺕ ﺍﺯ ﺗﺒﺮﯾﺰ ﺩﺭ ﺯﺑﺎﻥ ﻣﺤﻠﯽ ‏«ﺗِﺒﺮﯾﺰ» ﺗﻠﻔﻆ ﻣﯽﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ. ﻣﯿﻨﻮﺭﺳﮑﯽ ﻣﻌﺘﻘﺪ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺗﻠﻔﻆ ﺗِﺒﺮﯾﺰ ﺑﺎﯾﺪ ﺑﻪ ﮔﻮﯾﺶ ﺍﯾﺮﺍﻧﯽ ﺁﺫﺭﯼ ﻗﺪﯾﻢ ﺗﻌﻠﻖ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎشد.

گروه تاریخ: ایران سرزمینی است که از قدیم الایام به عنوان کشوری با یک ملت در میان جهانیان شناخته می‌شد و قطعا شعبه شعبه کردن این کشور با قوم‌بندی‌های کاذب، کار دو دهه‌ی اخیر است و پیش از آن چنین مسائلی در کشور ما سابقه نداشته است.

گروه سیاسی:ایران در طول تمام سال‌های پس از فروپاشی شوروی هیچ سیاست و استراتژی مشخصی برای قفقاز جنوبی نداشته و اولویت ایران قفقاز نبوده، بلکه جنوب غرب آسیا (خاورمیانه) بوده است، چرا که پذیرفته در این منطقه (قفقاز) با وجود روسیه، امکان این که قدرت اول منطقه باشد را ندارد اما در خاورمیانه این امکان را می‌بیند.