تاریخ ایران، روایتی پیوسته از ایستادگی در برابر ناملایمات است و در این میان، تبریز و آذربایجان، نه تنها یک نقطه جغرافیایی، بلکه نمادِ «عزت ملی» و «خط مقدمِ صیانت» از این سرزمین بودهاند
یکی از تحولات در قفقاز پروژهی دالان زنگزور یا دالان ترامپ است؛ مسیری که آذربایجان، با حمایت ترکیه و این روزها البته با چراغ سبز آمریکا و کشورهای غربی و رژیم اسرائیل، در تلاش برای ایجاد آن است. این دالان میتواند تأثیرات قابل توجهی بر منافع ملی ایران بگذارد.
تصویب لایحهی «کنوانسیون وضعیت حقوقی دریای کاسپین (خزر)» در فضای سیاسی معاصر و در شرایطی که کشور درگیر جنگی نابرابر با آمریکاست، نیازمند واکاوی ریشههای تاریخی، سیر تحولات رژیم حقوقی و تحلیل موقعیت ژئوپلیتیک ایران در شرایط کنونی است.
حادثه یورش خزرها به ایران از سمت آذربایجان و قتل عام در شهرهای مختلف آن از جمله در اردبیل، صرفاً یک خاطره تاریخی نیست، بلکه درسی است برای دوران معاصر و همین امروز کشور ما که در یک جنگ هیبریدی با قدرتهای بزرگ دنیا قرار دارد.
تلاشِ برخی برایِ تبدیلِ «حقوق شهروندی» به «مطالباتِ قومی»، ورود به عرصهای است که نه تنها منافعِ ملی را تأمین نمیکند، بلکه کیان و یکپارچگیِ سرزمینیِ نظامِ جمهوریِ اسلامی را در معرضِ مخاطراتی جدی قرار میدهد.
بزرگداشت شیخ صفیالدین اردبیلی، تنها گرامیداشتِ یک عارفِ نامدار نیست؛ بلکه پاسداشتِ ریشههایی است که درختِ تنومندِ «ایرانِ مدرن» از آن سیراب شد. برای درکِ جایگاهِ رفیعِ شیخ صفی، باید از پسِ قرنها فترت و خلأِ قدرت عبور کرد و به نقطهای نگریست که صفویه، با تکیه بر میراثِ معنویِ او، مفهومِ «حکومتِ ملی» را پس از هزار سال بازتعریف کرد.
صنایع دستی ایران، تجلیگاه روح خلاق ایرانی است؛ و در میان این پهنه وسیع و رنگارنگ، آذربایجان، چون نگینی میدرخشد که درخشش آن نه تنها در گستره ملی، بلکه در عرصه بینالمللی نیز دیده میشود.
هر درگیری نظامی در لایههای عمیقِ جامعه و در «قلعهی وحدت ملی» محک میخورد. امروز که تنشهای مستقیم نظامی با قدرتهایی چون ایالات متحده بر سر کشور سنگینی میکند، بازخوانی مفهوم وحدت ملی نه یک بحث انتزاعی، بلکه یک ضرورتِ وجودی برای دفاع از تمامیت ارضی است
بعد از استقلال این جمهوری کوچک در شمالغرب ایران، تهران را باید جزو اولین دولتهایی دانست که استقلال این کشور را به رسمیت شناخت. از آن زمان تاکنون، روابط تهران و باکو دورههای متنوعی از همکاری، سردی، و گاه تنش را تجربه کرده است.
اعلام «عادیسازی کامل» روابط باکو و مسکو نشاندهندهی یک چرخش ژئوپلیتیکی مهم در قفقاز جنوبی است. مناسبات دو کشور که در پی سرنگونی هواپیمای مسافربری آذربایجان توسط موشک روسی به پایینترین سطح خود رسیده بود، اکنون به یک «همکاری ائتلافی» تبدیل شده است
در فضایِ پرآشوبِ جهانی که دشمنِ حیلهگر با بهرهگیری از تمامیِ ابزارهایِ رسانهای و فشارهایِ اقتصادی، در پیِ شکاف افکنی در بدنهیِ ملت و مسئولان است، درکِ این حقیقت که اتحادِ مقدس نه یک شعارِ تزئینی، بلکه اصولیترین ابزارِ بقا و پیشرفتِ کشور است، بیش از پیش ضرورت مییابد.
Friday, 16 October , 2026