تاریخ ایران، روایتی پیوسته از ایستادگی در برابر ناملایمات است و در این میان، تبریز و آذربایجان، نه تنها یک نقطه جغرافیایی، بلکه نمادِ «عزت ملی» و «خط مقدمِ صیانت» از این سرزمین بودهاند
دالان موهوم زنگزور که این روزها با عنوان جدید تریپ خودنمایی میکند محدودیتهای ژئوپلیتیکی درخور اعتنایی برای کشورمان ایجاد میکند و با منافع استراتژیک ایران در تضاد جدی است
همبستگی اجتماعی و اشتراک در ارزشها، به ملتها توانایی عبور از طوفانها را میدهد و بقا و توسعهی آنها را در دهکده جهانی تضمین میکند. و این ضرورتِ حیاتی در دنیای امروز، دقیقاً همان حقیقتی است که حکیم فردوسی قرنها پیش آن را در تار و پود شاهنامه تنید
در شعر معجز شبستری (چه فارسی و چه آذری) مفاهیمی همچون ایران دوستی، علاقه به تاریخ و فرهنگ ایران، لزوم مدرن شدن کشور، سواد آموزی مردم و پیشرفت حضور ملموسی دارد. یادداشت زیر از «علی عجمی» در خصوص معجز شبستری بسیار خواندنی است.
ورزش زورخانهای با قدمت بیش از ۳۰۰۰ سال، به مجموعهای از حرکات ورزشی، رزمی و آئینی گفته میشود که در ابتدا برای آموزش جنگجویان در ایران باستان استفاده میشد. این ورزش در محیطی خاص به نام زورخانه انجام میشود
در بسیاری از جوامع جنگها به عنوان بستری برای تقویت وحدت ملی عمل کردهاند. در این مطلب تلاش میشود تا به بخشی از این همبستگی و حس مشارکت عمومی در میان مردم و جناحهای مختلف سیاسی، که در نتیجهی حملات اخیر آمریکا و اسرائیل پدید آمد، اشاره شود.
تبریز با پیشینهای چند هزار ساله و بهدلیل موقعیت جغرافیایی خاص خود، نقش مؤثری در تحولات فرهنگی، اقتصادی و معماری ایران ایفا کرده است. تنوع سبکهای معماری در تبریز از دوران قبل از اسلام تا دوران قاجار و عصر معاصر، نمایانگر تحولات اجتماعی و تاریخی این منطقه است.
غرب آسیا دهههاست که تحت تأثیر پاردایم «امنیت وارداتی» قرار دارد. این منطقه همواره به عنوان کانون بحران بازنمایی شده است. با این حال، تحلیل روندهای نوین ژئوپلیتیک نشان میدهد که بقا، توسعه و حفظ ثبات کلان در این پهنه در گرو همگرایی و وحدت منطقهای است.
تازهترین آمارهای تجاری ترکیه، تصویری کاملاً متفاوت و مبتنی بر واقعیتهای مادی ارائه میدهند که نشان میدهد چرا این کشور، علیرغم تمام نوسانها، همچنان یک متحد ساختاری برای غرب باقی خواهد ماند؟!
داستان زندگی «جبار باغچهبان»، نماد تمامعیار همبستگی ملی است؛ مردی خستگیناپذیر از سلاله آذربایجان که مرزهای سکوت را در نوردید تا فرزندان ناشنوای سراسر ایرانزمین، از شرق تا غرب و از شمال تا جنوب، زبانی برای گفتن و گوشی برای شنیدنِ سرود مادری داشته باشند.
حماسه عاشورای سال ۱۲۹۰ خورشیدی در تبریز، یکی از تکاندهندهترین و در عین حال غرورآفرینترین فرازهای این ایستادگی است؛ روزی که خون پاک عالمی مجاهد و فقیهی مشروطهخواه، یعنی میرزا علیآقا تبریزی معروف به ثقةالاسلام، به دست سربازان روسیهی تزاری بر خاک این دیار جاری شد تا سندی جاودانه بر مظلومیت و شجاعت ملت ایران باشد.
Friday, 16 October , 2026