آنچه امروز تحت لوای ایدئولوژی «پان‌ترکیسم» در ایران و برخی مناطق همجوار مشاهده می‌شود، نه پاسداری از این میراثِ عاطفی، بلکه حرکتی خزنده برای جایگزینی «زبانِ مادری» با یک مفهوم برساخته و مهندسی‌شده به نام «زبانِ مادر» است

آنگاه که دیدگاه‌های قومیت‌گرا بر این موج تیره سوار شوند و از آب گل‌آلود، ماهی خویش برگیرند، شایستۀ کشوری با تمدن‌سازی اسلامی و باشکوه ایران نخواهد بود.

فوتبال، به دلیل دربرگیری توده‌های عظیم مردم، توانایی منحصربه‌فردی در ایجاد «همبستگی اجتماعی» دارد. با این حال، می‌تواند به تیغی دو لبه تبدیل شود؛ جایی که میدان مسابقه، به‌جای محلی برای وحدت، به بستری برای بازتولید شکاف‌های قومی تبدیل می‌گردد.

جست‌وجوی هویت، تلاشی طبیعی برای شناخت خویشتن و پیوند با گذشته‌ای است که فرد را به تبار، زبان و فرهنگی خاص متصل می‌کند. این میل به خودشناسی نه تنها مذموم نیست، بلکه می‌تواند مایه غنای فرهنگی یک سرزمین متکثر باشد

برای ایران، که به حکم ضرورت‌های جغرافیایی در قلب هارتلند زمین قرار گرفته، «قوی‌تر شدن» نه یک انتخاب در میان گزینه‌های مختلف، بلکه تنها راهبرد حیاتی برای بقا، ثبات و پیشرفت است

بخشی از هواداران منتسب به تراکتور، موضعی تند نسبت به کریم باقری اتخاذ کرده‌اند؛ امری که متاسفانه مدیران تراکتور هم بجای میانجیگری و ایجاد حس همدلی، تلاش دارند تا از این وضعیت گل‌آلود ماهی بگیرند! در واقع چنین به نظر می‌رسد که "کریم باقری" قربانی اختلافات تراکتور با پرسپولیس می‌شود!

سلاطین عثمانی از همان آغاز شکل‌گیری قدرت خود در آناتولی، مسحور غنای ادبی و ظرافت‌های زبانی پارسی شدند. زبان فارسی در دربار عثمانی، حکمی فراتر از یک زبان بیگانه داشت؛ این زبان، معیار فرهیختگی و سواد محسوب می‌شد.

آذربایجان در دوران اشکانیان یکی از مهم‌ترین بخش‌های شمال‌غربی ایران به شمار می‌آمد؛ جایی که ریشه‌ی تاریخی و فرهنگی آن تا دوران مادها و فرمانروایی آتروپات می‌رسد

صنعت سریال‌سازی ترکیه به غولی یک میلیارد دلاری بدل شده که پس از هالیوود، بیشترین حجم صادرات محتوا را در جهان دارد. اما این موفقیت خیره‌کننده اقتصادی، سایه‌ای سنگین بر سیمای فرهنگی این کشور افکنده است

یکی از مسائلی که در دهه‌های اخیر در فضای اجتماعی و سیاسی ایران به شدت مطرح شده، تحریف نام‌های تاریخی و جغرافیایی در آذربایجان است. از نمونه‌های بارز این تحریف‌ها می‌توان به؛ شاهین دژ به سائین قالا، بستان آباد به اوجان، تلخه رود به آجی چای و... اشاره کرد