در ایران تاریخی، زبان نه یک «سلاح سیاسی» برای مرزبندی‌های قومی، بلکه ابزاری برای کارکردهای متنوع اجتماعی، اداری و معنوی بود. این نظام چندزبانه بر بستری از تعادل و هم‌افزایی استوار بود که شواهد تاریخی متعددی بر اصالت آن صحه می‌گذارند

گروه سیاسی: استاد رحیم رئیس نیا شخصیتی چند وجهی دارند که این یک ویژگی ممتاز برای ایشان است که باعث می‌شود مردم هر کدام با یک وجه شخصیتی او آشنا شده و او را بشناسند.

گروه فرهنگ و ادب:«واقعیت این است که شعرِ فارسی هرچه دارد از تُرکانِ خوش‌قریحه و با استعداد دارد که آخرین‌شان شهریار بود».