تیم فوتبال تراکتور فراتر از یک باشگاه ورزشی، نمادی از غرور و هویت برای مردم تبریز و آذربایجان است. حضور پرشور هواداران در ورزشگاه، نه تنها یک رویداد فوتبالی، بلکه تجلی پیوند عمیق فرهنگی و همبستگی مردمی است که در هر پیروزی، معنای تازه‌ای به عزت و افتخار محلی می‌بخشد.

زبان فارسی زبان ملی است و هیچ کس نمی تواند این را کتمان کند. در دوره های تاریخی حتی با وجود حکومت های عرب و تُرک زبان، باز این زبان فارسی بود که زبان دیوانی حکومت ها را تشکیل می داد.

در امتدادِ نگاهی که به هویتِ ملی و پیوندِ عمیقِ اجزایِ ایران داشتیم، باید بر نقشِ حیاتی «صدا و سیمای مرکز آذربایجان شرقی» در عرصه‌یِ اطلاع‌رسانی و مدیریتِ افکار عمومی تأکید کرد. اگرچه این رسانه در پوششِ روزمره‌یِ اخبار کارنامه‌ای قابل‌قبول در ثبتِ وقایع دارد، اما همچنان با معضلِ «سطحی‌بودنِ تحلیل‌ها» روبروست...

قفقاز جنوبی در سال‌های اخیر، از یک منطقه‌ی بحرانی به یک «میدانِ جنگِ تمام‌عیارِ ژئوپلیتیک» بدل شده است. این منطقه اکنون نه تنها محل رقابت‌های سنتی، بلکه کانون اصلی تقابل‌های نسلِ جدید میان قدرت‌های منطقه‌ای و بازیگران فرامنطقه‌ای است

قفقاز به کانون اصطکاک و تقاطع منافع بازیگران منطقه‌ای و فرامنطقه‌ای بدل شده است. در این میان، تعمیق و گسترش نفوذ همه‌جانبه اسرائیل پدیده‌ای است که اغلب از دریچه مبادلات تسلیحاتی، مانورهای امنیتی و همکاری‌های اطلاعاتی ارزیابی می‌شود.

بررسی دیدگاه شمس تبریزی درباره‌ی زبان فارسی روشن می‌سازد که برای شمس، زبان تنها ابزار ارتباط نبوده، بلکه حامل سنت، معنا و امکان بیان عمیق تجربیات روحانی بوده است.

این روزها تئاتر در تبریز از یک ناهنجاریِ ساده فراتر رفته و به سمتی می‌رود که گویی گروهی تلاش دارند زیرِ نقابِ آذربایجان‌خواهی و با توسل به اسطوره‌های آن، معجونی از رقص و موسیقی و شعارهایِ قوم‌گراییِ زیرپوستی را به خوردِ مخاطب بدهند.

پرسشی که همواره درباره‌ی هویت و زبان مردم آذربایجان پرسیده می‌شود این است که؛ ترک‌های سلجوقی و پیش از آنها ترکان غزنوی و البته مغولان چند صد سال بر فلات ایران حکومت کردند اما در این میان چرا فقط زبان آذربایجان به ترکی دگرگون شد؟!

در عصری که برخی تلاش‌ها برای بازنویسی تاریخ و جعل هویت‌های مجزا در قفقاز در جریان است، نگاهی به اسامی شهرها، کوه‌ها و رودها، و همچنین مرور سنت‌ها و آداب و رسوم، به وضوح نشان می‌دهد که چگونه تار و پود فرهنگی این منطقه، با نخ‌های زرین ایرانی بافته شده است

در ایرانِ ما نقشِ سترگ پیوند را قرن‌هاست که «زبانِ فارسی» بر عهده گرفته است؛ زبانی که از دلِ تاریخ برآمده و امروز، فراتر از مرزهای جغرافیاییِ یک استان یا منطقه، به میراثِ مشترکِ همه‌ی ایرانیان بدل شده است.